~~%~@ ดีส อีส อะ บล็อก @~%~~
อยากให้รอบๆตัวมีแต่ความรัก เมตตา อบอุ่น ไม่เบียดเบียน ไม่แก่งแย่ง ชิงดี อยากให้ทุกๆคนมีจิตใจที่สงบ ร่มเย็น...

...เจ็บปวดจากต้นข้าวซึ่งก็ไม่รู้เป็นครั้งที่เท่าไหร่แล้ว นับไม่ไหว เราเคยแซวต้นข้าวเหมือนกันว่า โห..งอนอีกแระ ครั้งที่เท่าไหร่แล้วเนี่ย ต้นข้าวบอกว่า "ล้านสอง" แสดงว่าเค้าเองก็คงรู้เหมือนกันว่าเค้างอน โกรธ เยอะมากกกกก ช่างมันเหอะ พรุ่งนี้มะรืนนี้เรากับเค้าคงเลิกติดต่อกันแล้ว

...ตอนนี้เพื่อนที่เราเคยมี ที่เคยเข้าใจเรา คนที่ครั้งนึงเราเคยประทับใจกับอะไรหลายๆอย่างที่คล้ายกัน ตามประสาคนอายุใกล้เคียง มาวันนี้ จบกันไปแล้วทุกอย่าง ก็ไม่รู้ว่าเป็นเพราะเรามีพี่ชายเป็นทหารรึเปล่า น้องวิศวะที่เคยคุย ได้หัวเราะด้วยกันในวันที่เหงาๆ วันนี้ก็ไม่เหลืออะไรอีกแล้ว นี่ละนะ ที่เค้าบอกว่าสิ่งต่างๆ รึอะไรก็ตามที่เรายึด มันย่อมทำให้ทุกข์ ความจริงแล้ว การเปลี่ยนแปลงของสิ่งเหล่านั้น มันไม่ใช่เรื่องผิดปกติ มันก็เป็นของมันอย่างนั้นเอง อะไรต่างๆที่เคยอยู่กับเรา ความรู้สึกอบอุ่นจากเพื่อน จากมิตร ที่เคยมีแล้วมาวันหนึ่งกลับไม่มี ย่อมเสียใจ เจ็บปวด เราได้เห็นแล้ว ไม่ใช่เห็นวันนี้ แต่เราได้เห็นมาตลอดในชีวิตที่ผ่าน เราเคยบอกเพื่อนว่าดวงเราเป็นงี้แหละ เพื่อนดีๆจะไม่มีใครอยู่กับเราได้นาน ต้องไปจากเราทุกคน ไม่ว่าจะเหตุผลอะไร สุดท้ายก็คือ "ไป" เรามักจะโชคดีในเรื่องนี้มาตลอด เราเคยพูดแบบประชดตัวเองให้เพื่อนคนนึงฟัง และตอนนี้ ขณะที่เค้าเองก็กำลังเดินจากเราไป อย่างนึงที่เค้าต้องได้เห็น คือสิ่งที่เราพูดมันเป็นเรื่องจริงเสมอ...

...ชีวิตคนๆนึงที่ขาดทั้งเพื่อน ถูกคนที่รักเหยียบย่ำน้ำใจ มันยังจะมีอะไรให้เจ็บไปมากกว่านี้ได้อีก เคยมีคนให้กำลังใจเราว่า เอาเหอะน่า เดี๋ยวมันต้องดีขึ้น ต้องมีสิ่งดีๆเข้ามา.. ฯลฯ นับจากวันนั้นถึงวันนี้ สิ่งที่เกิดขึ้นมันสวนทางกับคำอวยพรมาตลอด อยากจะหัวเราะให้กับความกดดันทั้งหลายในชีวิต

...ให้เราโทรหาเพื่อนน่ะเหรอ? เคยคิดนะ แต่ก็ล้มเลิกไป เหมือนโทรหาต้นข้าวน่ะแหละ เราอยากได้กำลังใจมั้ย เราอยากได้ แต่อะไรจะมีคุณค่ามากกว่ากันล่ะ การที่เพื่อนหรือต้นข้าวเป็นฝ่ายโทรให้กำลังใจเรา กับการที่เราต้องเป็นฝ่ายโทรไปเพื่อขอกำลังใจจากเค้าเหล่านั้น อะไรมันจะเยียวยาใจที่ป่วยได้ดีกว่ากัน แล้วอะไรที่มันน่าสมเพช เราว่าเราพอรู้คำตอบนะ..