~~%~@ ดีส อีส อะ บล็อก @~%~~
อยากให้รอบๆตัวมีแต่ความรัก เมตตา อบอุ่น ไม่เบียดเบียน ไม่แก่งแย่ง ชิงดี อยากให้ทุกๆคนมีจิตใจที่สงบ ร่มเย็น...

......ตื่นมาก็ทันที ปวดตัวไปหมดนึกว่าไข้จะขึ้นซะแระ ก็คนมันไม่ชอบนอนนี่ ไม้กระดานแข็งๆเอาเสื่อบางๆปูมันก็ไม่ช่วยอะไร แถมหมอนที่เรานอนก็เป็นหมอนสี่เหลี่ยมแบบสูงๆอ่ะ อย่างในรูปแหละ ผิดสัดส่วนสรีระการนอนหมด แต่เราก็เหมือนอยากทดสอบตัวเองนะ ไม่ได้เอาหมอนเอาผ้าปูนอนอะไรมาเลย คือลึกๆแล้วก็อยากฝึกตัวเราเองด้วยไง แต่โห..ปวดจริงๆนะ ขอบอกไม่เชื่ออย่าลบหลู่ แล้วก็เข้าสู่กิจกรรมเดิมอาบน้ำ กินข้าว ทำวัตรเช้า เออ..ลืมบอกไปว่าเหตุการณ์เมื่อคืนมันต้องมีอะไรแน่ๆ เพราะตอนก่อนออกไปทำวัตรเราเดินไปดูหลังบ้านจุดที่มีเสียงโครมเมื่อคืนน่ะ เชื่อมั้ย ไม่มีอะไรสักอย่างที่จะสามารถสรุปว่าเป็นต้นกำเนิดเสียงนั้นได้ ประหลาดจริงๆ เห็นแต่ลูกไม้ขนาดเล็กที่หล่นใส่หลังคาเท่านั้น แปลกมาก....

ระเบียบปฎิบัติแปะไว้ที่ประตู

.....วันจันทร์ที่ 6 ก.ค. วันสุดท้ายของการบวช เราก็ยังฝึกนั่งสมาธิอยู่ ซึ่งทำไม่ค่อยได้นิ่งเท่าไหร่ ไม่เหมือนตอนหลังจากสวดมนต์เช้าจะนิ่งกว่ามาก แล้วก็มาเดินจงกรม ให้มีสติทุกครั้งเวลาก้าวเดิน วันนี้เราโชคดีมากเลย มื้อกลางวันมีน้ำพริกหนุ่มกับผักต่างๆ แล้วก็ต้มจืดผักกาดดอง เราก็นะ..กินแต่น้ำพริกผักแทบจะอย่างเดียวเลย นานๆถึงจะมาตักน้ำซุปต้มจืดที ชอบมากๆน้ำพริกหนุ่ม อีกอย่างเราแทบไม่ได้กินเนื้อสัตว์สักเท่าไหร่นะตอนมาอยู่ที่นี่ เหมือนมันไม่อยากกินอ่ะ เราไปสึกตอนบ่ายโมงหลวงพ่อก็สอบถามปัญหานิดหน่อยเกี่ยวกับการฝึกสมาธิ เกือบๆจะบ่ายสองเราก็กลับกุฎิ มาล้างรถ เออนั่นแหละ ฟังไม่ผิดหรอก เราก็ยังอยู่ในชุดขาวนี่แหละ แต่ถอดสไบเก็บไว้ ยืนล้างรถในสำนักจริงๆ ไม่ใช่ว่าเราจะมาเปิดคาร์แคร์อะไรที่นี่หรอกนะ แต่โอ้โห ต้องมาเห็นสภาพรถเราอ่ะ ด้วยความที่เราจอดตรงทางเดินที่มีต้นไม้ใหญ่ปกคลุม สามวันสองคืน ทั่วทั้งตัวรถก็เลยเต็มไปด้วยสีของยางไม้นานาพันธุ์ รวมถึงอุนจิของเหล่าสกุณาทั้งหลายที่มาระดมสรรพกำลังไว้ด้วย ยังไงก็ต้องล้าง เราก็ไปเอาถังน้ำ ผ้าขี้ริ้ว แล้วก็แฟ้บยี่ห้อเปามาถุงนึง ไม่มีหรอกแชมพูล้างรถ มีแต่แชมพูสระผมแต่มันแพงอ่ะ เสียดายเลยใช้แฟ้บ เอ๊ย เปา

ภาพครัว

.....นั่นแหละ ล้างเสร็จก็ไปเก็บกระเป๋าเสื้อผ้า ตรวจดูความเรียบร้อยของกุฎิว่าเราทำอะไรไว้รกรุงรังรึเปล่า คนที่เค้ามาอยู่ต่อจะได้ไม่ต้องมีภาระ น้ำดื่มที่เตรียมไปเหลืออยู่สองขวด เราก็มอบให้ไว้ในตู้เย็นน่ะแหละ แล้วก็ขับรถเอาเครื่องนอนกับกุญแจไปคืนเจ้าหน้าที่ ครั้งนี้อยากจะบอกว่าเราทำบุญค่อนข้างเยอะนะ ทำไปพันนึง เพราะรู้สึกมีความสุข สบายใจที่ได้อยู่ที่นี่และอยากให้ทางสำนักมีเงินทุนด้วย เพราะเราก็ไม่รู้หรอกว่าเค้ามีรายได้เข้ามามากน้อยเท่าไหร่ และเค้าก็ให้เราอยู่ฟรีนะ ไม่เสียค่าใช้จ่ายอะไรเลย ใครต้องการทำบุญอะไรยังไง ขึ้นอยู่กับผู้นั้นจริงๆ สำนักไม่ได้เรียกร้องใดๆ ไม่ว่าจะทางลายลักษณ์อักษร รึว่าท่าทางกิริยาอาการใดๆ ไม่มีแม้แต่น้อยนิด เราเลยสุขใจที่ได้ตอบแทนเค้าบ้าง

....กลับถึงกรุงเทพฯประมาณสี่โมงเย็น ฝนตกตลอดทาง แต่ขับรถได้สบายๆ เหมือนอิ่มในใจไงไม่รู้บอกไม่ถูก ใครสนใจเชิญได้นะ ชื่อสำนักวิปัสสนาสอนทวี อำเภอบางคล้า จังหวัดฉะเชิงเทรา โทรศัพท์ (๐๓๘) ๕๔๑๔๐๕ และ (๐๓๘) ๘๔๘๒๙๔
ขออภัยไม่ได้ถ่ายภาพด้านหน้าสำนักมา พอดีมีเหตุการณ์ไม่สามารถไปถ่ายไว้ได้ค่ะ...