~~%~@ ดีส อีส อะ บล็อก @~%~~
อยากให้รอบๆตัวมีแต่ความรัก เมตตา อบอุ่น ไม่เบียดเบียน ไม่แก่งแย่ง ชิงดี อยากให้ทุกๆคนมีจิตใจที่สงบ ร่มเย็น...

....ตอนที่คุยกับพี่ชายก็ถามเค้าว่าอ่านบล็อกหนูมั่งป่าว ปรากฎพี่บอกจะอ่านยังไงอ่ะ ยกเลิกเน็ทไปแล้ว (เน็ทที่ทำงาน)ทีโอที สัญญาณมันไม่work อยู่บ้านก็ไม่ได้เล่น แถมไปฝึกตจว.หลายวันก็ไม่ได้เข้าเลย แหม๋ ได้ยินแล้วก็แอบดีใจ จริงๆ ไม่ได้พูดผิด แอบดีใจจริงๆ เพราะแสดงว่าจำนวนผู้เข้าชมที่เพิ่มในแต่ละวัน อย่างน้อยก็ไม่ใช่คนกันเองอย่างพี่ฉันละวะ อิอิ คงจะเป็นคนนอกบ้าง แอบหวังๆ อิอิ

....เมื่อคืนมีนัดไปกินข้าวกับพี่คนนึง ก็อ่ะนะ ฝืนเต็มที เพราะมันไปกันไม่ค่อยได้ ทั้งนิสัย สไตล์พูดคุย ร้านกินข้าว อะไรต่างๆ ไม่มีไรจูนได้เลย เซ็งหว่ะ พี่เค้าก็คงรู้สึกเหมือนกัน เบื่อ แห้วอีกแล้วกรู ไม่รู้จะทำบุญด้วยไรดีถึงจะเลิกแห้ว ความจริงตอนนี้เราก็มีหนุ่มคนนึงนะที่คุยอยู่ ก็น่ารักดีนะ แต่..หมดสิทธิ์คบ เค้าขอเป็นแฟนนะ เค้าถามว่า"นี่ๆ แขนเธอเป็นอะไรอ่ะ" เราก็งง ป่าวนี่ ไม่ได้เป็นไร "เป็นสิ" เค้าบอก "แขนเป็นฟอไง" (ขอเป็นแฟน กลับคำ) "ได้มั้ย" เราก็หัวเราะกลบเกลื่อน บอกว่าอ๋อที่นอนดึกเมื่อคืนคือนั่งคิดมุขนี้อยู่เหรอ เค้าก็หัวเราะชอบใจ สรุปยังไม่ตอบตกลงหรอก และก็คงเป็นไปไม่ได้ด้วย เพราะเค้ายังเด็กอ่ะ ทำงานแล้วแต่ก็กำลังเรียนหนังสือด้วย ก็โทรคุยกันบ่อยนะ แต่วันนี้ยังเลย สงสัยเค้าคงแขนเป็นฟอกับคนอื่นไปแระ

....จำต้นข้าวกันได้มั้ย จะบอกว่าเราไม่ได้ติดต่อเค้าอีกเลยตั้งแต่กลับจากอุบล ทั้งเอ็ม ทั้งเมลทั้งโทรศัพท์ ถอดใจทิ้งไปแล้ว ก็มีนะช่วงที่คิดถึงมากๆ เราก็เปิดเอ็มเบอร์ที่เคยใช้คุยกับต้นข้าว เพราะอยากเห็นหน้าเค้าตอนปัจจุบัน แต่เปิดแบบแกล้งออฟไลน์นะ เผื่อเค้าอยู่ แต่เราก็ไม่เคยเจอต้นข้าวออนเลย คือเราก็ไม่รู้ว่าเค้ายังเล่นอยู่รึป่าวนะ เพราะเราก็ไม่ค่อยได้เข้าเบอร์นี้หรอก นานๆคิดถึงมากๆถึงจะเข้าไปดู เผื่อเจออะไรประมาณนั้น วันนี้กลับมาจากไปข้างนอก ประมาณบ่ายสามโมงกว่าๆ เราก็นึกไงไม่รู้เปิดเอ็มเบอร์เก่า ก็เปิดแบบออฟไลน์เหมือนเดิมแหละ พอออนได้ปุ๊บ โอว..พระเจ้า มีคนสองคนออนอยู่ หนึ่งในนั้นคือต้นข้าว งง ตื่นเต้น ดีใจ มันอธิบายไม่ถูก แหม๋ ก็คนมันเคยรักอ่ะนะ แต่..อย่างที่บอกว่าเราตัดใจไปเยอะแล้ว เราเลยนั่งมองเฉยๆอยู่อย่างนั้น ไม่คลิกเข้าไปคุย เค้าก็ไม่รู้หรอกว่าเราออน อืมม ต้นข้าวยังใช้รูปเดิม ที่ดีใจอีกอย่างคือ เค้าไม่เคยบล็อกเรา ถึงจะทะเลาะกันยังไง เท่าที่ผ่านมาก็ยังไม่เคยบล็อกเรานะ ก็ยังรู้สึกดีอยู่บ้าง

....เราก็เปิดเอ็มทิ้งไว้ ลงไปซักผ้าเอาผ้าไปตาก ก็เกือบชั่วโมงแหละ ขึ้นมาอีกที ก็ยังเห็นต้นข้าวออนอยู่ วินาทีนั้น เรากลับคิดขึ้นมาว่า จะมามัวออฟไลน์ซ่อนมันทำไมวะ ในเมื่อเราไม่ได้ทำไรผิด ก็เปิดมันไปเลย มันไม่ทักก็ช่างมัน กรูตัดใจไปแล้วนี่หว่า คิดได้ยังงี้ปุ๊บ เราก็เลิกเป็นอีแอบทันที กลายเป็นนางสาวสว่างจิตร์ อิอิ ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อ พอเอ็มเป็นสีเขียวปุ๊บ ต้นข้าวก็ทักทันที แต่..ไม่ได้เรียกชื่อเรานะ ต้นข้าวมาแปลก เรียกเราว่า น้อง"...." (คือเรียกตามคำภาษาอังกฤษที่เราเขียนโชว์ไว้บนเอ็มเราน่ะ) เราก็งงๆนะ ก็เราใช้คำนี้มาตั้งแต่แรกแล้ว และต้นข้าวก็รู้แล้วว่าชื่อจริงๆเราคืออะไร แต่ก็ยังทำเป็นว่าทักเราว่าเราเป็นน้องคนนึงที่ชื่อภาษาอังกฤษนั้น ไม่รู้เค้าจะเล่นอะไรของเค้า

....เราก็เลยแกล้งมั่ง บอกไปว่าใช่ค่ะ น้อง"..." เอง ที่ตลกกว่านั้นก็คือ รูปในเอ็มอ่ะ เราก็ไม่ทันได้เปลี่ยน มันเป็นรูปที่เราถ่ายที่ผาแต้มตอนไปอุบล ต้นข้าวก็ใสซื่อมาก ถามว่าน้องมาอุบลเมื่อไหร่ โห..รูปก็เห็นอยู่แล้วว่าเป็นเรา ยังจามาน้อง... เลยตอบไปว่า อ๋อ ไปหลายปีแล้วค่ะ จำไม่ได้ อิอิ ที่แท้เจอกันเดือนมิถุนานี้เอง จากนั้นก็คุยกันต่อแป๊บนึง แต่เรากลัวนะ กลัวจะอดใจไม่ได้ เพราะอุตส่าห์เพียรมานานที่จะเลิกรักเค้า เราเลยเป็นฝ่ายตัดบทสนทนาแบบไม่มีปี่ขลุ่ยว่า ยังไงก็ขอให้พี่โชคดีนะคะ แล้วว่างๆคุยกันใหม่ ก็ปิดเอ็มเลย ยอมเสียมารยาท เพราะกลัวสองอย่าง อย่างแรกกลัวคุยนานๆต้นข้าวจะพูดไม่ดีอะไรออกมา เพราะเป็นคนเด๋วดีเด๋วร้าย อย่างที่สองกลัวจะเสียความอดทนในการห้ามใจที่อุตส่าห์ฝึกมานาน