ขอกราบอโหสิกรรม....
....เมื่อเช้าขับรถถึงออฟฟิศเร็วมาก มีเวลาเหลือเลยเอาหนังสือสวดมนต์มานั่งสวดไปเรื่อยๆ พอถึงตอนนั่งสมาธิ หลับตาส่งจิตถึงเจ้ากรรมนายเวรอยู่ๆเราก็คิดถึงสิ่งนึงขึ้นมาได้ เรื่องบล็อกของเรา ที่เราเคยพูดถึงพ่อกับแม่ไว้ในนี้นั่นเองแหละ ไม่ว่าจะพูดถึงอย่างไรรูปแบบใดก็แล้วแต่ อยู่ดีๆเหมือนจิตข้างในมันบอกเราขึ้นมาว่า นี่แหละคือบาป ควรไปลบออกซะ จะว่าเราคิดมากก็แล้วแต่นะ เพราะถ้าพูดถึงว่ามันเป็นการเขียนไดอารี่อย่างนึง การเล่าถึงครอบครัวความเป็นอยู่ก็ไม่น่าจะถึงกับผิดบาปอะไร แต่เราสงสัยที่อยู่ๆความคิดนี้มันก็แว่บขึ้นมา แล้วเราก็เชื่อทันทีเลยด้วย เลยเป็นที่มาว่าเราลบบางช่วงบางตอนที่เราเขียนถึงพ่อกับแม่เราออกไป อาจจะไม่ทั้งหมด เพราะเราก็จำไม่ค่อยได้ว่าอยู่เรื่องไหนบ้าง แต่ลบเท่าที่จำได้ก่อนละกัน
...หากสิ่งที่ลูกกระทำไปโดยรู้เท่าไม่ถึงการณ์ กระทำให้เสื่อมเสียถึงคุณพ่อคุณแม่ วันนี้ลูกกราบขอขมา และขอกราบอโหสิกรรมต่อคุณพ่อคุณแม่ ขอให้ท่านทั้งสองได้โปรดอโหสิกรรมแก่ลูกด้วย และขอให้ท่านอายุมั่นขวัญยืน มีสุขภาพกายสุขภาพใจแข็งแรงสมบูรณ์ตลอดไปเทอญ...

digg it
del.icio.us



