~~%~@ ดีส อีส อะ บล็อก @~%~~
อยากให้รอบๆตัวมีแต่ความรัก เมตตา อบอุ่น ไม่เบียดเบียน ไม่แก่งแย่ง ชิงดี อยากให้ทุกๆคนมีจิตใจที่สงบ ร่มเย็น...

....ช่วงสองอาทิตย์นี้ได้ไปทำบุญถวายสังฆทานที่วัด ก็มีความสุขมากเลย สุขตั้งแต่เลือกซื้อของแระ เพราะเราเป็นคนนึงอ่ะที่ไม่ค่อยซื้อถังสำเร็จ ชอบไปเลือกของเอาทีละอย่างมากกว่าว่าอยากจะถวายอะไรบ้าง ส่วนมากเราก็ซื้อของใช้จำเป็นสำหรับพระและก็สำหรับทางวัดได้ใช้ ก็ไม่ได้ซื้ออะไรแพงหรอกนะ ครั้งนึงก็สองถึงห้าร้อยบาท อย่างถ้าอะไรที่เป็นทองเหลืองอย่างเชิงเทียน แจกันอะไรเงี้ยก็ถึงจะแพงหน่อย เราพยายามจะทำบุญให้บ่อยๆอ่ะ เพราะใส่บาตรเช้าเราไม่ค่อยได้ทำ สวดมนต์ก็ไม่ประจำเหมือนเมื่อก่อนเท่าไหร่ เลยใช้ทำทานบ้าง ทำบุญบ้าง สลับๆไป เนี่ยล่าสุดสำนักวิปัสสนาที่เราไปบวชอ่ะ เค้าก็ส่งจดหมายมาว่าจะทอดกฐิน เด๋วพรุ่งนี้จะไปโอนตังค์

....เออ ที่เคยบอกไว้ว่าเราไม่ต้องไปทำงาน ตจว แล้วอ่ะนะ กลับกลายเป็นว่าเมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมานี้เองเราไปออฟฟิศตามปกติ ไปถึงเจอคำสั่งตะลึงงันมากเลยว่า คือไปเปิดเมลข้อมูลที่บริษัทส่งมาให้เราอ่ะ เจอคำสั่งว่าให้เราไปทำงานที่เดิม (ชลบุรี) ทุกวันอาทิตย์เริ่มตั้งแต่เดือน พ.ย.เป็นต้นไป จบข่าว บ้ามากก เห็นแล้วอยากจะทรุด เหมือนมันรู้สึกเหนื่อยขึ้นมาทันทีเลยอ่ะ เพราะงานที่นั่นเลิกค่ำ มันไม่มีใครไปได้มั้ง เค้าคงเห็นเรายังไม่มีครอบครัวต้องดูแล เลยส่งๆไป เอ๊ย อิอิ เลยส่งไป รึไม่คิดอีกทีอย่างบางคนอาจต้องโดนไปสาขาที่ไกลกว่าอย่างระยองเงี้ย โห..แค่คิดก็ต้องรีบเลิกคิดเลย กลัว...

.....เมื่อเร็วๆนี้เป็นวันเกิดเรา นอกจากแม่ พี่เรา เพื่อนเราอวยพรให้แล้ว จำได้มั้ย เพื่อนเราที่เป็นตำรวจคนนึงอ่ะที่เคยเล่าให้ฟังที่เราเคยขออโหสิเค้า ตอนแรกเค้าให้ แล้วบอกว่าถ้าผมไม่ให้ล่ะ เนี่ยไม่รู้พูดขนาดนี้จะนึกกันออกรึเปล่า อิอิ จะบอกว่าเราก็ไม่ได้ติดต่อเค้าอีกเลย นานหลายเดือน จนกระทั่งเมื่อคืนก่อนวันเกิดเราประมาณครึ่งชั่วโมง นับจากว่าจะถึงเที่ยงคืนวันรุ่งขึ้นที่เป็นวันเกิดเราน่ะนะ เพื่อนคนนี้ก็โทรมาอวยพร จะบอกว่าเราดีใจมากเลยนะ เพราคิดว่าเค้าคงลืมเราไปแล้ว เราเองก็ไม่โทรอีกเลยนับตั้งแต่เค้าแต่งงานไป อ่อ ไม่ได้แต่งงานสิเค้าบอกว่าผมจดทะเบียน ความจริงเค้าพูดประโยคนึงว่า "คนมันไม่ใช่คู่กันมั้ง เลยไม่มีงานแต่ง" ฟังแล้วสงสารนะ เราว่าเราเจอต้นข้าวนี่ทรมานใจเยอะแล้ว แต่ของเค้าอาจจะทุกข์นานกว่าเรา นั่นแหละ เราก็ด้วยความที่ว่าป้องกันบาปทุกรูปแบบสุดชีวิต เลยไม่ติดต่อกับคนมีครอบครัวแล้วทุกชนิด ทั้งๆที่สนิทมากนะ ชอบคุยกัน เรียกว่าไม่เคยต่ำกว่าครั้งละสองชั่วโมง ถ้าไม่มีเหตุให้วางสายไปซะก่อนนะ ก็อย่างเมื่อคืนนั้นก็สองชั่วโมง คือกว่าจะวางกันไปก็ตีหนึ่ง และวันรุ่งขึ้นเราต้องไปทำงานเช้า และเค้าก็ต้องไปเข้าเวรสองโมง สบายเลย ตาจะปิด... อิอิ เอออีกอย่าง วันนั้นที่เราบอกว่าเราพิมพ์ๆอยู่เน็ทหลุด ข้อความหายหมดแล้วเราบอกว่าบล็อกไม่มีเซฟ ความจริงมันมี เราเห็นแระ อิอิ แต่ไม่ค่อยได้ใช้มันอ่ะ