No Rest For The Wicked....
....ไม่ได้อัพบล็อกหลายวัน แค่เข้ามาเปลี่ยนเพลงเฉยๆ ไม่ได้เบื่อเขียนเรื่องหรอกนะ แต่เหมือนถ้าจะเขียนอะไรที่เป็นเรื่องราวยาวๆหน่อย มันต้องมีพลังมากกว่านี้อ่ะ ก็ผ่านไปหลายวัน มีทั้งเรื่องสุขและเรื่องเกือบสุข บางเรื่องก็เริ่มซะอย่างหวาน แต่พอท้ายๆกลับเฝื่อนขม นี่แหละชีวิต อย่าไปหลงยึดติดกับอะไร ทั้งคำก่นด่า ทั้งคำเยินยอ สุดท้ายก็ค่าเท่ากัน คือ “ไม่มีความหมาย” words without meaning
…..อยากจะลาออกจากงาน ไม่รู้สิ เบื่อคน เบื่อสภาพกดดัน คำพูดทิ่มแทง มันคงจะเรียกว่าสาสมนะ ถ้าเราไปทำใครเค้าก่อนแล้วโดนเข้าบ้าง แต่นี่.. แม่งมาจากไหนไม่รู้ อยู่ดีๆก็ปากมอม เราต้องฝึกอภัยวันละหลายรอบกับคนพวกนี้ เบื่อ ถ้าลาออกไปอยู่ที่อื่นได้คงจะเป็นอะไรที่สมใจเรามาก อย่างว่าแหละนะ อนาคตที่ยังไม่เจอเราก็มักจะคิดว่ามันน่าจะดี ทำให้เราหลุดพ้นประมาณนั้น ซึ่งความจริงจะเกิดอะไรขึ้นบ้าง ไม่มีใครรู้ แต่กรรมจะรู้..
.....ช่วงนี้ เราก็ไปทำไฟว์ด้วย ไฮไฟว์อ่ะ ก็ไปหัดตกแต่งโน่นนี่ เหมือนได้อยู่กับตัวเอง ถึงจะเป็นการยึดติดอย่างนึง แต่อย่างน้อยก็ได้อยู่เงียบๆไม่ต้องพูดอะไร ใช้สื่อสารทางภาษาแทน มีหนุ่มคนนึงบอกว่าชอบสไลด์รูปเรา อืม เราก็ชอบเค้านะ แต่มันคงไปไม่ได้สักเท่าไหร่หรอก เคยเห็นท้องฟ้าที่แจ่มใส แล้วอยู่ดีๆก็มีเมฆดำลอยมาบังมั้ย นั่นแหละ ถ้ามีลมพัดให้กลุ่มเมฆลอยหายไป ฟ้าก็จะกลับมาสดใสเหมือนเดิม แต่ถ้าลมไม่พัด สักพักฝนจะตก เหมือนใจเราตอนนี้มั้ง ฝนตกในใจไม่ยอมหยุด มีเรื่องนึงด้วยที่เรากลัว กลัวรับไม่ได้ เราได้ข่าวว่าเพื่อนสนิทเรากำลังจะได้งานที่ใหม่ จะลาออก ไม่รู้จะทำยังไง มันไม่ใช่แค่ “เฮ้ย เพื่อนลาออก” แล้วก็จบ แต่..เรานึกถึงประโยคนึงไม่รู้จากเพลงรึจากอะไร ที่เค้าพูดว่า จากนี้จะอยู่อย่างไร เพราะไม่มีใครเข้าใจได้เหมือนเธอ.... อยู่ท่ามกลางคนมากมาย แต่ไม่มีใครสื่อสารได้สักคน ก็เหมือนโดดเดี่ยว ท่ามกลางคนแปลกหน้าที่ไม่มีใครอยู่เพื่อจะรับฟัง เราเองก็พยายามหาทางย้ายเหมือนกัน ช่วงนี้ ก็ทำบุญบ่อยขึ้น ไปใส่บาตรเช้าบ่อยขึ้น ได้แต่ขออำนาจบุญช่วยดลให้พ้นจากเจ้ากรรมนายเวรที่ทำงาน ขอให้เค้าสำเร็จในบุญที่เราแผ่เมตตาให้ เพื่อจะได้ยุติกันในเร็ววัน
.... สำหรับความรัก.. ตอนนี้คนนั้นเค้าคงไม่ติดตามเราแล้ว ไม่มีเรื่องแปลกใหม่ให้เค้าต้องสนใจดูชีวิตเราอีก เค้าคงหัวเราะอยู่ ที่ทำให้เราอ่อนไหวได้ ....

digg it
del.icio.us



