นั่งคิด....
......ทุกอย่างย่อมมีหนทางของมัน ไม่ว่าสิ่งนั้นจะเริ่มต้นมาดีหรือไม่ดีอย่างไร ท้ายที่สุดมันจะจบแบบที่มันต้องจบ ถึงแม้ว่าเราจะเหนี่ยวรั้ง ยึดยื้อ ฝืนให้มันเป็นอย่างที่ต้องการได้บ้าง แต่ความสุขที่ได้รับมันจะไม่คงอยู่ตลอด ไม่ช้าก็เร็วเราจะต้องกลับมาเผชิญกับความรู้สึกเดิม กลับมาหยุดยืน ณ จุดเดิมอีกครั้ง นั่นคือ การต้องทำใจให้กล้าหาญ ยืนมองสิ่งต่างๆที่กำลังจะเดินไปสู่จุดจบของมัน ตามหนทางที่มันต้องเป็น ไม่ว่าจะดีหรือร้าย เราต้องยอมรับกับสิ่งที่เราไม่ได้เลือกนั้นให้ได้..
......อืม ไม่มีอะไรหรอก เราแค่อยากพูดเตือนตัวเองไว้ เพราะตอนนี้เริ่มมองเห็นเค้าอะไรบางอย่างลางๆแล้วว่า เรากำลังจะต้องเผชิญกับเรื่องเจ็บปวดอีกครั้ง ทฤษฎีที่น่าจะนำไปประยุกต์ใช้ได้ คือเมื่อเราตั้งเดบิต ”ความหวัง” ไว้ครั้งใด จงอย่าลืมใส่บาลานซ์เครดิต ด้วย “ความผิดหวัง” คู่กันทุกครั้ง ตามหลักวิชาบัญชีคู่เบื้องต้นระดับปริญญาตรี.....

digg it
del.icio.us



