~~%~@ ดีส อีส อะ บล็อก @~%~~
อยากให้รอบๆตัวมีแต่ความรัก เมตตา อบอุ่น ไม่เบียดเบียน ไม่แก่งแย่ง ชิงดี อยากให้ทุกๆคนมีจิตใจที่สงบ ร่มเย็น...

....สองสามอาทิตย์ที่ผ่านมาเราเดินทางบ่อยจริงๆ เรื่องงานนี่แหละไม่ใช่ไปเที่ยวอะไร เพื่อนร่วมทริปก็มีทั้งน่าเบื่อไมน่าเบื่อปนๆกัน มีอยู่สองวันในนั้นที่เราไม่ค่อยสบาย ปวดหัวมากๆแบบไมเกรน แต่ก็ต้องฝืนนั่งประชุม ตั้งแต่เช้า ตามตารางบอกว่าจะเลิกเกือบๆทุ่มนึง แต่สภาพเราไปต่อไม่ได้แล้ว พอซักบ่ายสามโมงเราก็ต้องแอบออกมานอน คือหน้าห้องประชุมมันจะมีชุดโซฟารับแขกอ่ะ เราก็เลือกเก้าอี้นุ่มๆพนักพิงสบายๆตัวนึงแล้วก็หลับเลย ไม่ไหวแล้ว ตาจะลืมไม่ขึ้นปวดหัวมาก....

....แต่ทริปอื่นๆก็โอเคนะ พอได้ แล้วเดี๋ยววันอาทิตย์นี้ก็ต้องไปพบลูกค้าที่ชลบุรีอีก ก็ต้องอดทนนะ เพื่อเงิน อืมม... ช่วงนี้เราค่อนข้างตามใจอารมณ์ตัวเองมากๆ ไม่ค่อยฝืนเพื่อให้ถูกหลักธรรมเหมือนเมื่อก่อน รู้สึกได้เลยว่าคล้ายๆจะเป็นคนไม่ดีเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ จากที่ระวังไม่ค่อยพูดวิจารณ์ใคร ก็กลายเป็นคนเปิดประเด็นเองในบางเรื่อง เพียงแต่จะคุยเฉพาะเพื่อนสนิทสองคนเท่านั้น แต่ก็ถือว่าผิดอยู่ดี เพราะเริ่มวิจารณ์คนอื่นก่อน และจากที่ระวังไม่โทรหาหนุ่มที่เคยชอบกันแต่แต่งงานแล้ว ก็กลายเป็นโทรไปคุยกะเค้าก่อน ไอ่สิ่งที่เคยอดกลั้นอดทนไม่โทรไปเป็นนานสองนาน ก็ไม่สนใจ ทำตามความรู้สึกตัวเอง จะระวังก็แค่ไม่ให้มันเกินเลยมากเท่านั้น ก็คือแค่คุยโทร

......จากที่ลดการนอนดึกลงไปได้ ก็เริ่มกลับมาดึกอีก ติดไฟว์ติดหนุ่ม อืม ลืมเล่าให้ฟัง หนุ่มในไฟว์ที่เราบอกว่าหวานกับเรามากๆอ่ะ มันแต่งงานแล้ว แต่ก็ยังแอบส่งข้อความแบบที่เค้ารู้อยู่แล้วว่าต้องได้ใจเราแน่ๆอ่ะ นั่นแหละส่งมาค่อนข้างบ่อย เราเอง นะ..อย่างที่บอก ทำตามความชอบของตัวเองเลยช่วงนี้ พอเค้าขอเบอร์ บอกว่า..."ผมไม่เคยได้ยินเสียงเลย อยากได้ยินสักครั้งก่อนตาย..." โอว ลิเกเอ๊ยย แต่เราก็ชอบนะ เลยให้เบอร์ไปเค้าก็โทรทันทีเหมือนกัน จากวันนั้นเราก็ไม่เคยโทรหาเค้านะ จนช่วงที่เค้าหายไป ก็เรื่องคดีโน่นนี่อะไรของเค้านี่แหละ หายไปเลย ตอนนั้นเราเศร้ามากอ่ะ ไม่มีคนพูดอะไรหวานๆ ไม่มีคนเอาใจใส่อย่างเค้าเลย แล้วเราก็กลัวเค้าจะไม่กลับมาอีกเหมือนที่เราเคยบอกในบล็อกไงว่าดวงเราไม่เคยมีใครคบได้นาน เราเลยเอาวะ ถึงไม่โทร อย่างน้อยส่งข้อความไปถามก็ยังดีว่าจะเลิกคุยกันแล้วใช่ไหม ปรากฏว่าผ่านไปกี่วันไม่รู้ เค้าตอบกลับมาว่า งานเค้าเยอะมาก แต่ถ้าเราคิดถึงเค้าก็โทรหาได้ นั่นแหละ ประโยคนี้ ถ้าเป็นเมื่อก่อนที่เราเข้มแข็ง เราจะคิดทันทีเลยว่า อ่าว แล้วทำไมคุณไม่โทรหาชั้นเองล่ะ แสดงว่าไม่คิดถึงชั้นใช่มั้ย แล้วเราก็จะหยิ่งต่อไป ไม่มีทางโทรหาเค้า แต่...ตอนนี้ เรากลายเป็นคนที่เรียกร้องความเอาใจใส่ ความอบอุ่นใจมาก เราเลยโทรไปหาเค้า แต่ก็...ยังไว้ฟอร์มคือให้เลยไปสักสองวันที่ได้รับข้อความ แล้วค่อยโทร ก็ไม่รู้มันจะช่วยให้ดูดีอะไรได้บ้างรึเปล่านะ แต่ก็ทำยังงั้นไปแหละ