....นักบิน ทอ. อือ มีเพื่อนแนะนำให้รู้จักนักบินคนนึง กำลังจะไปได้อยู่แล้วเชียว คุยกันดีมาก แต่วันนึงเรานึกเอะใจไงไม่รู้ เลยยิงคำถามตรง "แต่งงานยังคะ" จบ ทุกอย่างจบที่คำถามนี้คำถามเดียวเลย แน่นอน วาสนาบารมีเราคงตะกายไปไม่ถึงเครื่อง F5 ของ ทอ.หรอก เค้าแต่งงานแล้ว เชอะ! สมน้ำหน้าตัวเอง อ๋อ ไม่หรอก เรากลับสงสารตัวเราเองมากกว่า เจอกี่คนที่เข้ามา เหมือนให้ความหวังใหม่ๆ แต่สุดท้ายจะจบแบบเจ็บปวดทุกที แต่ก็อยากด่ามันเหมือนกันนะ มันเห็นเราเป็นอันดับสองที่อยากจะพูดเพ้อ จีบเล่นไป แต่ความจริงในใจมันมีแต่ผู้หญิงอีกคนที่มันจัดอันดับไว้เหนือเรา มันมีสิทธิ์อะไรคิดกับเราแบบนั้น เราพูดกับมันไปตรงๆ ว่าอย่าพยายามบิวท์เลย เราไม่ใช่ผู้หญิงแบบที่มันคิดหรอก

.......เมื่อตอนเที่ยง หนุ่มไฟว์คนนั้นก็โทรมาหาเราอีก เราเริ่มกลัวแล้ว เราไม่อยากติดเค้า เค้าน่ะไม่ผิดหรอกที่จีบเรา หวานกับเราเพราะเค้ายังมีแฟนได้อีก เค้าเป็นมุสลิม แต่เราสิ ชอบยังไงก็ต้องเก็บอาการไว้ เกร็งจนเมื่อยไปหมด กลัวเค้าจะรู้หมดทั้งใจเรา มันก็มีสองอย่างนะ ถ้าเค้าอ่านเราเข้าใจหมด เค้าเบื่อแน่ๆและก็คงไปทันที อีกอย่างเค้าคงสะใจที่ทำให้ผู้หญิงคนนึงที่เค้าบอกว่าชอบ หลงเพ้อไปกับเค้าได้ทั้งๆที่ผู้หญิงคนนั้นก็รู้ว่าเค้าแต่งงานแล้ว สรุปแมร่งเลวพอๆกะไอ่นักบินนั่นเลย เอ๊ะ ทำไมเราจบแบบนี้วะ...

Comments

....แต่ทริปอื่นๆก็โอเคนะ พอได้ แล้วเดี๋ยววันอาทิตย์นี้ก็ต้องไปพบลูกค้าที่ชลบุรีอีก ก็ต้องอดทนนะ เพื่อเงิน อืมม... ช่วงนี้เราค่อนข้างตามใจอารมณ์ตัวเองมากๆ ไม่ค่อยฝืนเพื่อให้ถูกหลักธรรมเหมือนเมื่อก่อน รู้สึกได้เลยว่าคล้ายๆจะเป็นคนไม่ดีเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ จากที่ระวังไม่ค่อยพูดวิจารณ์ใคร ก็กลายเป็นคนเปิดประเด็นเองในบางเรื่อง เพียงแต่จะคุยเฉพาะเพื่อนสนิทสองคนเท่านั้น แต่ก็ถือว่าผิดอยู่ดี เพราะเริ่มวิจารณ์คนอื่นก่อน และจากที่ระวังไม่โทรหาหนุ่มที่เคยชอบกันแต่แต่งงานแล้ว ก็กลายเป็นโทรไปคุยกะเค้าก่อน ไอ่สิ่งที่เคยอดกลั้นอดทนไม่โทรไปเป็นนานสองนาน ก็ไม่สนใจ ทำตามความรู้สึกตัวเอง จะระวังก็แค่ไม่ให้มันเกินเลยมากเท่านั้น ก็คือแค่คุยโทร

......จากที่ลดการนอนดึกลงไปได้ ก็เริ่มกลับมาดึกอีก ติดไฟว์ติดหนุ่ม อืม ลืมเล่าให้ฟัง หนุ่มในไฟว์ที่เราบอกว่าหวานกับเรามากๆอ่ะ มันแต่งงานแล้ว แต่ก็ยังแอบส่งข้อความแบบที่เค้ารู้อยู่แล้วว่าต้องได้ใจเราแน่ๆอ่ะ นั่นแหละส่งมาค่อนข้างบ่อย เราเอง นะ..อย่างที่บอก ทำตามความชอบของตัวเองเลยช่วงนี้ พอเค้าขอเบอร์ บอกว่า..."ผมไม่เคยได้ยินเสียงเลย อยากได้ยินสักครั้งก่อนตาย..." โอว ลิเกเอ๊ยย แต่เราก็ชอบนะ เลยให้เบอร์ไปเค้าก็โทรทันทีเหมือนกัน จากวันนั้นเราก็ไม่เคยโทรหาเค้านะ จนช่วงที่เค้าหายไป ก็เรื่องคดีโน่นนี่อะไรของเค้านี่แหละ หายไปเลย ตอนนั้นเราเศร้ามากอ่ะ ไม่มีคนพูดอะไรหวานๆ ไม่มีคนเอาใจใส่อย่างเค้าเลย แล้วเราก็กลัวเค้าจะไม่กลับมาอีกเหมือนที่เราเคยบอกในบล็อกไงว่าดวงเราไม่เคยมีใครคบได้นาน เราเลยเอาวะ ถึงไม่โทร อย่างน้อยส่งข้อความไปถามก็ยังดีว่าจะเลิกคุยกันแล้วใช่ไหม ปรากฏว่าผ่านไปกี่วันไม่รู้ เค้าตอบกลับมาว่า งานเค้าเยอะมาก แต่ถ้าเราคิดถึงเค้าก็โทรหาได้ นั่นแหละ ประโยคนี้ ถ้าเป็นเมื่อก่อนที่เราเข้มแข็ง เราจะคิดทันทีเลยว่า อ่าว แล้วทำไมคุณไม่โทรหาชั้นเองล่ะ แสดงว่าไม่คิดถึงชั้นใช่มั้ย แล้วเราก็จะหยิ่งต่อไป ไม่มีทางโทรหาเค้า แต่...ตอนนี้ เรากลายเป็นคนที่เรียกร้องความเอาใจใส่ ความอบอุ่นใจมาก เราเลยโทรไปหาเค้า แต่ก็...ยังไว้ฟอร์มคือให้เลยไปสักสองวันที่ได้รับข้อความ แล้วค่อยโทร ก็ไม่รู้มันจะช่วยให้ดูดีอะไรได้บ้างรึเปล่านะ แต่ก็ทำยังงั้นไปแหละ

Comments

Comments

......ผลที่เกิดขึ้น อายมากที่จะสารภาพว่า เรากลายเป็นฝ่ายรอง เป็นมวยรองซะแล้ว เพราะเราต้องกลายเป็นคนที่รอ ไม่รู้เค้าจะเข้ามาเม้นท์อีกมั้ย ไม่รู้จะยังสานต่อรึเปล่า แหม๋..แต่อันนี้ก็อยากจะถุยใส่หน้าตัวเอง เพราะคืนที่คุยเอ็มก่อนจะแยกกันไปนอนน่ะ เราก็บอกเค้าว่า “ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ” คือเหมือนจะลาเค้าไปเลยอ่ะ แต่ตอนนี้ เจือกจะมาคร่ำครวญ รอคอย เฮ้อ..คนเรา เนี่ย วันนี้ก็ยังไม่มีสักเม้นท์นึง นี่ถ้าเค้าเล่นแผน แกล้งทรมาน หายไปจากเราสักเดือนนึง โอย..โลกนี้คงหม่นหมองน่าดู จะกินอะไรลงมั้ยวะ เศร้า เหมือนการที่เราไม่อยากจะผิดศีลธรรม เราจึงไม่ยอมเอาความถูกต้องของชีวิตไปแลกกับการแค่ได้ฟังคำหวานๆจอมปลอมไปวันๆ บางที ที่เราฟุ้งซ่านนี่ อาจจะเป็นช่วงแรกของความรู้สึกเสียดาย สูญเสียความอบอุ่นใจที่เคยได้ เลยเหมือนรู้สึกต้องการเค้ามากเพิ่มเป็นสองเท่า แต่..เมื่อเราผ่านความเจ็บปวดมาได้สักพักนึง เราคงทำใจสบายๆได้ เหมือนเรื่องของต้นข้าว อืม.. การเป็นคนดีบางครั้งต้องแลกกับความสุขส่วนตัว ต้องแลกด้วยการยอมเจ็บปวดใจ ตัดใจ อดกลั้น ทำไปเพื่ออะไรวะ สงสัยตัวเองจริงๆ.....

Comments

.....จนเมื่อไม่นานนี้ เราเริ่มรู้สึกว่าเค้าแปลกๆไป มันเหมือนกับว่าเค้าไม่ได้แคร์เราคนเดียวอีกแล้ว จากที่เค้าเคยมารอเราออนเอ็มแทบทุกวัน แต่เด๋วนี้ก็ไม่มาอีกเลย ทั้งๆที่ช่วงนี้เค้าได้พัก ไม่มีคดี ไม่เหมือนเมื่อก่อน ที่ว่าขนาดต้องไปตรวจพื้นที่ตอนตีสาม เค้ายังเข้ามาคุยเอ็มกับเรา เน็ทเค้าก็ไม่ค่อยดี หลุดเป็นสิบครั้งอ่ะ แต่เค้าก็ยังพยายามออน และมีวันนึงเค้าก็พูดชวนให้เพ้อยิ่งขึ้นไปอีก เราถามว่าเค้าทำไรอยู่ เค้าก็บอกว่าทำงาน เราเลยบอกว่าเรารบกวนรึเปล่า เค้าตอบว่า ไม่หรอก เพราะที่เค้าออนเอ็มไปด้วยก็เพราะรอ...นี่แหละ เนี่ยมันหวานขนาดนี้ เราก็เลย....

.......แต่อย่างที่บอก ตอนนี้เราเริ่มเสียเซลฟ์ รู้สึกว่าเค้าไม่ค่อยแคร์เราแล้ว ไม่ออนเอ็ม วันเดียวก็ไม่ออน และที่ทำให้รู้สึกหน้าแตกแบบเงียบๆ ก็คือ ตอนที่เราออนอยู่ ตอนนั้นเค้าก็กำลังเล่นเน็ทอยู่นะ แต่เราไม่รู้หรอก มารู้แบบได้เห็นจริงๆก็เพราะเค้ามาเม้นท์ในไฟว์เราหน่ะ แล้วมันก็เลยมีข้อความเตือนให้เรารู้ว่าเค้าส่งมาตอนนั้นพอดี แต่..เค้าไม่ได้ออนเอ็ม เค้าแค่ส่งไฟว์ เรารู้สึกว่าหน้าชาๆนะ เหมือนกับว่าก็เค้าเคยออนทุกวันนี่ แล้ววันนี้เค้าอาจจะรู้ว่าเราออนอยู่ แต่ก็ไม่แม้แต่จะเข้ามาทักเรา พูดภาษาชาวบ้านก็คือกรูไม่สน ประมาณนั้น

.......การแสดงออกของเค้า มันทำให้เราคิดขั้นไกลกว่าอีก คือ เค้าอาจจะไม่โสดจริงเหมือนอย่างที่บอก เพราะคนที่โสดเมื่อเจอคนที่คุยกันได้ดี มันมักจะตามผลงานจนกว่าจะถึงตอนจบว่าเฟลรึไม่ นี่เราพูดจากเรื่องจริงๆที่เราก็เคยรู้จักหนุ่มๆหลายคนนะ ส่วนใหญ่มันจะคุยเอ็มทุกวันจนกว่าจะรู้ว่าไปกันไม่ได้จริงๆน่ะแหละถึงจะหยุด แต่เค้า..เข้ามาบ่อยมากในไฟว์เรา แต่ไม่ออนเอ็มอีกเลย จนเราเริ่มรู้สึกว่าถ้าเค้ามีแฟนแล้ว เราก็ไม่ควรจะคุยหยอกล้อกันต่อไป เพราะมันคงทุเรศอ่ะนะ ที่จะมาบอกว่า คิดถึงนะ เป็นห่วง ดูแล เทคแคร์อะไรๆกันแบบนี้ ก็ไม่ได้เป็นแฟนกัน จะมาหวานในไฟว์แล้วกลับไปอยู่กับเมียที่บ้านงี้เหรอ ไม่ใช่พิมพ์นิยมสำหรับเราแน่ๆ แต่..ทุกวันนี้เราก็ยังไม่รู้ว่าความจริงคืออะไร จะบอกตรงๆว่าเราเองก็ไม่กล้าถามเค้า เพราะยังตัดใจจากที่ชอบเค้ามาคุยในไฟว์เราทุกวันๆไม่ได้ เรากลัวว่าพอรู้ความจริง แล้วก็เจื่อนกันไป ไฟว์ก็กลายเป็นกระดานประจานความตอแหล ของผู้ชายแอบแฟนมาพร่ำเพ้อกับผู้หญิงที่ไม่รู้ประวัติของเค้ามาก่อนอย่างเรา อีกอย่าง เค้าคงหัวเราะเยาะเราน่าดู ที่แอบฝันเพราะเค้าคือสเปค ในขณะที่เค้ามีเมียสามร้อยกว่าคน อะไรแบบนี้ จะทำไงดีวะ

.......ถ้าอยู่ดีๆไปถาม เค้าก็คงรู้ไก๋เราหมดว่า นั่นแนะ แอบชอบกรูอยู่ละซี้.. รึไม่ ถ้าดีหน่อย คือถ้าเค้ายังไม่มีใคร เค้าก็อาจจะแค่รู้สึกว่า ผู้หญิงคนนี้ทำไมมันรีบถามจังวะ มันกลัววันหมดอายุอะไรเหรอ ลำบากใจมาก ทุกวันนี้ที่เราคุยกับเค้า ก็แค่โต้ตอบคารมแบบแอบจีบกันแฝงๆอยู่ เนี่ยเป็นแบบนี้ ซึ่งเราบอกตรงๆว่าเริ่มไร้สาระ เพราะมันไม่ใช่สิ่งที่เราต้องการ ไอ่เม้นท์แซวกันไปวันๆไม่รู้มันจะเกิดจุดหมายปลายทางอะไร ความจริงเราอยากจะเดินไปบอกเค้าเลยว่า ชั้นชอบคุณนะ เพราะคุณเหมือนแบบที่ชั้นชอบ แต่ถ้าคุณมีใครแล้ว ก็ห่างๆดีกว่า โน่นไปยืนไกลๆ เดี๋ยวเสร็จงานแล้วชั้นจะตามไปทีหลัง เอ๊ย!ม่ายช่ายยย จะบอกว่าชั้นไม่อยากยุ่งกับคนมีเจ้าของแล้วทุกรูปแบบ มันเหมือนคุณเอาเปรียบชั้นอยู่ คุณอยากจะจีบจะพูดหวานๆให้ความหวังชั้นยังไงก็ได้ เพราะคุณมีคนของคุณอยู่แล้ว คุณแค่ลองเสน่ห์ ถ้าชั้นไม่ติด คุณก็ไม่เสียหายอะไร แต่ถ้าชั้นติด คุณก็หัวเราะใส่ชั้น ไอ่บ้า เฮ้ย มันคิดยังงี้จริงป่าววะ ตกลงมันมีแฟนรึไม่มีกันแน่ ไม่กล้าถาม โฮ้ย อึดอัด เครียด เซ็ง กรูอยากจะบ้าตาย

Comments

......อืม ไม่มีอะไรหรอก เราแค่อยากพูดเตือนตัวเองไว้ เพราะตอนนี้เริ่มมองเห็นเค้าอะไรบางอย่างลางๆแล้วว่า เรากำลังจะต้องเผชิญกับเรื่องเจ็บปวดอีกครั้ง ทฤษฎีที่น่าจะนำไปประยุกต์ใช้ได้ คือเมื่อเราตั้งเดบิต ”ความหวัง” ไว้ครั้งใด จงอย่าลืมใส่บาลานซ์เครดิต ด้วย “ความผิดหวัง” คู่กันทุกครั้ง ตามหลักวิชาบัญชีคู่เบื้องต้นระดับปริญญาตรี.....

Comments

......เรื่อง Hi5 ของเรา อืมม หนุ่มคนนั้น ไม่รู้สิ อาจเป็นเพราะเค้ามีบางอย่างตรงกับสเปคที่เราตั้งไว้ละมั้ง งานของเค้านั่นแหละที่เราชอบ โคตรแมนเลย ออกแนวบู๊นิดๆ เราว่า เราอาจตกหลุมพรางเค้าก็ได้นะ เพราะเวลาคุยกันเค้าจะ.. เหมือนกับว่า “หวาน” อ่ะ บอกไม่ถูก เหมือนเอาใจใส่เรา และเราก็ชอบซะด้วยสิ เราคงอยากเป็นคนสำคัญสำหรับเค้ามั้ง อยากเป็นคนที่เค้าคิดถึงอยู่ตลอด แต่โลกของความจริงมันคงไม่ราบรื่นอย่างที่คิด เค้าอาจมีใครอยู่แล้วก็ได้ เพราะเราก็พอจะรู้มาว่า เค้าก็มีสาวๆมาชอบหลายคน แต่คนไหนตัวจริงเราไม่รู้ และก็ไม่อยากรู้ด้วย

.......อาทิตย์หน้าแล้วสินะที่ต้องไปทำงานชลบุรี ไปเช้ากลับค่ำ ทนไปเหอะสามสี่เดือน ถ้าโชคดีคงมีคนมาเปลี่ยน แปลกนะ ทั้งๆที่วันนี้ค่อนข้างทำงานสำเร็จหลายอย่าง แต่เหมือนใจมันไม่สดชื่นเลย อยากหัวเราะแต่ก็ไม่มีเรื่องอะไรขำสักเรื่อง เป็นอะไรนะ....

Comments

…..อยากจะลาออกจากงาน ไม่รู้สิ เบื่อคน เบื่อสภาพกดดัน คำพูดทิ่มแทง มันคงจะเรียกว่าสาสมนะ ถ้าเราไปทำใครเค้าก่อนแล้วโดนเข้าบ้าง แต่นี่.. แม่งมาจากไหนไม่รู้ อยู่ดีๆก็ปากมอม เราต้องฝึกอภัยวันละหลายรอบกับคนพวกนี้ เบื่อ ถ้าลาออกไปอยู่ที่อื่นได้คงจะเป็นอะไรที่สมใจเรามาก อย่างว่าแหละนะ อนาคตที่ยังไม่เจอเราก็มักจะคิดว่ามันน่าจะดี ทำให้เราหลุดพ้นประมาณนั้น ซึ่งความจริงจะเกิดอะไรขึ้นบ้าง ไม่มีใครรู้ แต่กรรมจะรู้..

.....ช่วงนี้ เราก็ไปทำไฟว์ด้วย ไฮไฟว์อ่ะ ก็ไปหัดตกแต่งโน่นนี่ เหมือนได้อยู่กับตัวเอง ถึงจะเป็นการยึดติดอย่างนึง แต่อย่างน้อยก็ได้อยู่เงียบๆไม่ต้องพูดอะไร ใช้สื่อสารทางภาษาแทน มีหนุ่มคนนึงบอกว่าชอบสไลด์รูปเรา อืม เราก็ชอบเค้านะ แต่มันคงไปไม่ได้สักเท่าไหร่หรอก เคยเห็นท้องฟ้าที่แจ่มใส แล้วอยู่ดีๆก็มีเมฆดำลอยมาบังมั้ย นั่นแหละ ถ้ามีลมพัดให้กลุ่มเมฆลอยหายไป ฟ้าก็จะกลับมาสดใสเหมือนเดิม แต่ถ้าลมไม่พัด สักพักฝนจะตก เหมือนใจเราตอนนี้มั้ง ฝนตกในใจไม่ยอมหยุด มีเรื่องนึงด้วยที่เรากลัว กลัวรับไม่ได้ เราได้ข่าวว่าเพื่อนสนิทเรากำลังจะได้งานที่ใหม่ จะลาออก ไม่รู้จะทำยังไง มันไม่ใช่แค่ “เฮ้ย เพื่อนลาออก” แล้วก็จบ แต่..เรานึกถึงประโยคนึงไม่รู้จากเพลงรึจากอะไร ที่เค้าพูดว่า จากนี้จะอยู่อย่างไร เพราะไม่มีใครเข้าใจได้เหมือนเธอ.... อยู่ท่ามกลางคนมากมาย แต่ไม่มีใครสื่อสารได้สักคน ก็เหมือนโดดเดี่ยว ท่ามกลางคนแปลกหน้าที่ไม่มีใครอยู่เพื่อจะรับฟัง เราเองก็พยายามหาทางย้ายเหมือนกัน ช่วงนี้ ก็ทำบุญบ่อยขึ้น ไปใส่บาตรเช้าบ่อยขึ้น ได้แต่ขออำนาจบุญช่วยดลให้พ้นจากเจ้ากรรมนายเวรที่ทำงาน ขอให้เค้าสำเร็จในบุญที่เราแผ่เมตตาให้ เพื่อจะได้ยุติกันในเร็ววัน

.... สำหรับความรัก.. ตอนนี้คนนั้นเค้าคงไม่ติดตามเราแล้ว ไม่มีเรื่องแปลกใหม่ให้เค้าต้องสนใจดูชีวิตเราอีก เค้าคงหัวเราะอยู่ ที่ทำให้เราอ่อนไหวได้ ....

Comments

....เออ ที่เคยบอกไว้ว่าเราไม่ต้องไปทำงาน ตจว แล้วอ่ะนะ กลับกลายเป็นว่าเมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมานี้เองเราไปออฟฟิศตามปกติ ไปถึงเจอคำสั่งตะลึงงันมากเลยว่า คือไปเปิดเมลข้อมูลที่บริษัทส่งมาให้เราอ่ะ เจอคำสั่งว่าให้เราไปทำงานที่เดิม (ชลบุรี) ทุกวันอาทิตย์เริ่มตั้งแต่เดือน พ.ย.เป็นต้นไป จบข่าว บ้ามากก เห็นแล้วอยากจะทรุด เหมือนมันรู้สึกเหนื่อยขึ้นมาทันทีเลยอ่ะ เพราะงานที่นั่นเลิกค่ำ มันไม่มีใครไปได้มั้ง เค้าคงเห็นเรายังไม่มีครอบครัวต้องดูแล เลยส่งๆไป เอ๊ย อิอิ เลยส่งไป รึไม่คิดอีกทีอย่างบางคนอาจต้องโดนไปสาขาที่ไกลกว่าอย่างระยองเงี้ย โห..แค่คิดก็ต้องรีบเลิกคิดเลย กลัว...

.....เมื่อเร็วๆนี้เป็นวันเกิดเรา นอกจากแม่ พี่เรา เพื่อนเราอวยพรให้แล้ว จำได้มั้ย เพื่อนเราที่เป็นตำรวจคนนึงอ่ะที่เคยเล่าให้ฟังที่เราเคยขออโหสิเค้า ตอนแรกเค้าให้ แล้วบอกว่าถ้าผมไม่ให้ล่ะ เนี่ยไม่รู้พูดขนาดนี้จะนึกกันออกรึเปล่า อิอิ จะบอกว่าเราก็ไม่ได้ติดต่อเค้าอีกเลย นานหลายเดือน จนกระทั่งเมื่อคืนก่อนวันเกิดเราประมาณครึ่งชั่วโมง นับจากว่าจะถึงเที่ยงคืนวันรุ่งขึ้นที่เป็นวันเกิดเราน่ะนะ เพื่อนคนนี้ก็โทรมาอวยพร จะบอกว่าเราดีใจมากเลยนะ เพราคิดว่าเค้าคงลืมเราไปแล้ว เราเองก็ไม่โทรอีกเลยนับตั้งแต่เค้าแต่งงานไป อ่อ ไม่ได้แต่งงานสิเค้าบอกว่าผมจดทะเบียน ความจริงเค้าพูดประโยคนึงว่า "คนมันไม่ใช่คู่กันมั้ง เลยไม่มีงานแต่ง" ฟังแล้วสงสารนะ เราว่าเราเจอต้นข้าวนี่ทรมานใจเยอะแล้ว แต่ของเค้าอาจจะทุกข์นานกว่าเรา นั่นแหละ เราก็ด้วยความที่ว่าป้องกันบาปทุกรูปแบบสุดชีวิต เลยไม่ติดต่อกับคนมีครอบครัวแล้วทุกชนิด ทั้งๆที่สนิทมากนะ ชอบคุยกัน เรียกว่าไม่เคยต่ำกว่าครั้งละสองชั่วโมง ถ้าไม่มีเหตุให้วางสายไปซะก่อนนะ ก็อย่างเมื่อคืนนั้นก็สองชั่วโมง คือกว่าจะวางกันไปก็ตีหนึ่ง และวันรุ่งขึ้นเราต้องไปทำงานเช้า และเค้าก็ต้องไปเข้าเวรสองโมง สบายเลย ตาจะปิด... อิอิ เอออีกอย่าง วันนั้นที่เราบอกว่าเราพิมพ์ๆอยู่เน็ทหลุด ข้อความหายหมดแล้วเราบอกว่าบล็อกไม่มีเซฟ ความจริงมันมี เราเห็นแระ อิอิ แต่ไม่ค่อยได้ใช้มันอ่ะ

Comments

Comments

......เนี่ยก็เป็นอีกเรื่องนึงที่เราอยากจะบอกว่า ไม่รู้มันเป็นไงช่วงนี้ เราวุ่นวายใจมาก ไม่เคยนิ่งได้เลย เอาแต่วนเวียนอยู่กับความคิดของตัวเอง ทั้งอยากเรียนต่อ อยากเปลี่ยนงาน อยากย้ายบ้าน อยากมีแฟน อยากๆๆๆ จนไม่รู้จะสกัดจุดความคิดตัวเองได้ยังไง มีพี่คนนึงเค้าออกไปทำงานที่อื่นก็นานแล้ว ล่าสุดเค้าโทรมาคุย เลยได้รู้ว่าเค้าก้าวหน้าไปไกลมากๆ ตัวเค้าเองก็ยังคิดไม่ถึงเลยว่าจะประสบความสำเร็จเร็วอย่างนี้ ตอนที่ได้ยินก็แสดงความยินดีกับเค้าไปตามมารยาท แต่ก็อดจะคิดไม่ได้ว่า แล้วตัวกรูล่ะ? ตอนนี้มีอะไรบ้าง เรียนก็ยังไม่ได้เรียน งานก็ต้องทนทำไป บ้านก็... เฮ้อ เซ็งโคตร ยิ่งมาคิดเรื่องแฟน ยิ่งอยากจะไปตายไวๆ เบื่อหน่ายโชคลาภวาสนาตัวเอง ทำไมมันมืดมนจังวะ..

......มีอีกเรื่องที่เราพลาดไป ไม่รู้ใครจะคิดยังไง แต่สำหรับเราคิดว่าพลาดนะ คือเมื่อสองวันนี้เพื่อนสนิทเราคนนึง เค้ามีเรื่องกลุ้มใจ เป็นเรื่องส่วนตัวอ่ะ เค้าก็มาเล่าให้เราฟัง เราเองช่วงนี้ก็..อ่ะนะ สภาพจิตไม่ค่อยสมประกอบเท่าไหร่ แต่ก็รับฟังเพื่อน ฟังแล้วเราก็เจือกคิดขึ้นมาตอนนั้นว่า เราก็อยากเล่ามั่งอ่ะ แต่เรื่องที่เราจะเล่ามันเป็นความลับเกี่ยวกับงานของเราอย่างนึง ที่เราเก็บมาตลอดหลายปี ไม่เคยบอกใครที่ออฟฟิศเลย แม้แต่เพื่อนสนิทเนี่ย และเราก็คิดว่าจะเก็บเรื่องนี้ไว้จนกระทั่งวันที่เราออกจากที่ทำงานนี้ไปเลยอ่ะ แต่ในอารมณ์ของคนฟุ้งซ่านที่เรานั่งอยู่กับเพื่อนตอนนั้น เราคิดได้แค่ว่า อย่าเก็บไว้เลย เครียดก็เล่าให้เพื่อนฟังเหอะ ทีเพื่อนยังกล้าเล่าเรื่องส่วนตัวให้เราฟังเลย นั่นแหละ เราก็เลยพูดกับเพื่อนไป

......แต่สิ่งที่เรารู้สึกหลังจากนั้นคือ เสียดาย ไม่น่าพูดออกไปเลย เพราะความเครียดที่เรามี ถ้าทนอีกนิดเดียว เดี๋ยวมันก็จะหายไปเอง เพราะหลักธรรมะบอกว่า ความทุกข์ความสุขไม่มีอะไรแน่นอน มันมาได้ก็ไปได้ แต่...เราก็อดทนไม่พอ ดันพูดออกไป ความจริงเรื่องมันก็ไม่ได้ร้ายแรงเสียหาย แต่พอดีมันเป็นอะไรที่แสดงถึงตัวตนของเราชัดเลยอ่ะ มันพูดถึงสิ่งที่เราคิดว่าเราภาคภูมิใจและจะเก็บเอาไว้ แต่พอดีมันก็เป็นส่วนนึงที่เกี่ยวพันกับความอยากต่างๆที่เราต้องไปให้ถึงจุดนั้น เรียกว่าพูดไปแล้ว ก็...ไม่พูดซะจะดีกว่า เรามาคิดหลังจากนั้นนะ

......ที่เค้าว่ากันว่า เวลาคนเราจิตใจไม่สงบ วุ่นวาย ฟุ้งซ่าน ช่วงเวลานั้นเรามักจะพูดหรือแสดงอะไรที่ไม่ควรออกมา เพราะคอนโทรลตัวเองไม่ได้ สติหลุดกระเจิงไป นั่นแหละ เราเป็นอย่างนั้นเลย หลังจากนั้นก็เหมือนกับสร้างเรื่องลำบากใจให้ตัวเองเพิ่มอีก เพราะเพื่อนมันก็รู้เรื่องของเราแล้ว เฮ้อ...ไม่น่าเลยกรู

Comments

.....สะตุ้งสะตางก็ยังใช้ดีเหมือนเดิม  หมดไปกับน้ำหอมที่ผ่านมาไม่ได้เล่าให้ฟังซื้อ Estee Pure White Linen Light Breeze ไซส์ 100 ml. หมดไปแระ   ก็ต่อด้วย Paul Smith กลิ่น Rose ตัวเดิม พอดีเจอร้านขายถูก 100 ml.ปกติประมาณ 3,700 บาท  เราซื้อได้ 1,800 บาทอ่ะ  พอๆกับในเว็บไซต์เลย  แต่ตอนนี้ก็ใกล้จะหมดอีกแระ  อ้อ ลืมบอก Estee ซื้อมา 2,600  แต่ใช้คุ้มมาก  เป็นเดือนๆ  กลิ่นติดทน  เนี่ย  ตอนนี้น้ำหอมเริ่มจะหมด  ก็เล็งๆอยู่ว่าจะซื้ออะไรดี  เป็นพันอีกแล้วกรู...

....ว่าจะเขียนถึงเรื่องความรักครั้งใหม่ล่าสุด  อิอิ  บ่อยนะว่ามั้ย  เหมือนมีมาบ่อยๆ  แต่อย่างว่าคุยไปๆ  แต่มันยังไม่ลงตัวเลยนะ   จนมาวันนึง  เราดูรายการคอนเสิร์ทลูกทุ่งททบ.5  วันนั้นไหมไทย  ใจตะวันมาเล่น  เราก็นั่งดู  ไปสะดุดสายตาที่แดนเซอร์ชายคนนึง  แค่เห็นหน้านิดเดียว  มันมีความรู้สึกทันทีว่า เฮ้ย ชอบอ่ะ  เราก็มองดูเค้าเต้น เออ..มันมีเสน่ห์  แบบชวนมอง ยังไงไม่รู้  คือเราเห็นเลยว่าตัวเราแทบไม่ได้ดูไหมไทยเลยอ่ะ  อิอิ เพ่งไปที่แดนเซอร์คนนี้คนเดียว   โอ้ว  ชอบมากๆเลย

....ตอนแรกแปลกใจตัวเองเหมือนกัน  เพราะสเปคเราที่ผ่านมา99.99 มันต้องแมนๆเท่านั้นอ่ะ  แต่ทำไมคราวนี้ดันมาตกหลุมแดนเซอร์วะ  ทั้งๆที่เราก็พอจะเดาออกหรอกนะว่าหนุ่มๆอาชีพนี้ 99.99 เช่นเดียวกันต้องเป็นเกย์   แต่เหมือนไม่คิดไรมากไง  เพราะคิดว่าตัวเองแค่ประทับใจหน้าตาการแสดงประมาณนั้น   แต่พอผ่านๆหลายวันไป  เฮ้ย เหมือนใจมันไม่ยอม  มันอยากจะหาข้อมูลต่อไปอีกว่าแดนเซอร์คนนี้เป็นใคร   แน่นอน  เราทำตามใจไม่ยากเลย

....เสิร์ชกูเกิลคำว่า "แดนเซอร์ครูเทียม"  คือเราเดาเอาอ่ะว่าคนนี้น่าจะอยู่คณะของครูเทียมที่สอนให้แดนเซอร์แกรมมี่  ก็นั่งเสิร์ชไป  วันแรกๆไม่เจออะไรที่จะสาวไปถึงตัวเค้าได้  อิอิ  นั่นมันผู้ต้องหาแล้ว   คือวันแรกๆไม่ได้อะไรเป็นชิ้นเป็นอัน  ก็ยังไม่เบื่อนะ  ลองดูอีกสองสามวันหลังจากวัน  จนมาเมื่อวาน  เชื่อป่ะว่า เราเสิร์ชคำเดิม  แล้วเข้าไปคลิกดูเรื่อยๆ  จนไปเจอHi5 น้องคนนึง  ด้วยมันมีคำว่าเบอร์โทรติดต่อทีมงานแดนเซอร์ครูเทียม  เราก็ลองเข้าไปดู   ปรากฎแว่บแรกเห็นHi5   ผิดหวังว่ะ  มันแค่ของเด็กผู้ชายวัยรุ่นคนนึงเท่านั้นเอง  แต่ในเมื่อเข้ามาแล้ว เออ  ลองดูรูปเพื่อนๆของมันซะหน่อย   มองไปมองมา  เจอรูปเล็กๆของผู้ชายกลุ่มนึงถ่ายรวมกัน  เหมือนคุ้นๆนะ   เราเลยยื่นหน้าไปดูใกล้ๆจออีกนิดนึง   เฮ้ย!! ตกใจ  นั้นไง แดนเซอร์คนนั้น  อยู่ในรูปนี้ด้วย   โอว..พ่อเจ้าแม่เจ้า  ดีใจชิบหา....  รีบคลิกเข้าไปทันที

.....สวรรค์บันดาลจริงๆ  มันเป็นHi5 ของเค้าเลยหล่ะ นึกภาพสิว่าคนกำลังตื่นเต้นดีใจ  จะได้เห็นProfile รูปภาพ และอะไรต่อมิอะไรที่เป็นเรื่องส่วนตัวของคนที่เราชอบอ่ะมันจะดีใจขนาดไหน  ก็เห็นชื่อเค้า  วันเกิดเค้า  เห็นเพื่อนๆเค้า   เห็นรูปในอิริยาบถต่างๆ  โคตรหน้าตาดีเลย  เราคิด  แต่เอ..ทำไมรูปเค้ากับเพื่อนผู้ชายคนนึงถึงได้ถ่ายแนบชิดกันจังวะ   ก็ลองเข้าไปดูรูปที่อัลบั้มเค้ากับเพื่อนคนนั้น  อื้อหือ  กรูว่าแล้ว  เกย์ เค้าเป็นคู่เกย์กัน  เชื่อป่ะว่า  ผู้หญิงที่ชอบแต่แมนๆอย่างเรา  ก็อดใจหายไม่ได้เหมือนกันตอนเห็นเค้าถ่ายรูปแบบแสดงความรักแนบชิดกันขนาดนั้น    นี่กรูบ้ารึเปล่าวะ  อิจฉา น้อยใจเกย์  มันเป็นไปได้ยังไง?!?

.....คืนนั้น เศร้าไปเลย  ยิ่งได้อ่านข้อความที่เค้าบอกรักกันหลายข้อความ ยิ่งแห้งเหี่ยวใจ  สวรรค์มีตา  แต่ทำไมไม่มีมือหยิบจับอะไรให้มันถูกขั้ววะ  อิอิ   เฮ้ยเราเสียใจจริงๆนะ  ก็มีน้องวิศวะคนเดิมแหละที่มันเข้ามาให้โอวาทเราตอนดึกว่า  "โรคจิตว่ะ ชอบเกย์"   วันนี้..เราสรุปตัวเอง  คิดว่ามันคงไม่ถึงกับความรัก  มันแค่เราเจอคนแบบที่เราชอบ  จะว่าไปหน้าตาเค้ามีส่วนคล้ายต้นข้าวนะ  เราลองเอารูปมาเทียบดูแล้ว   อาจจะเป็นไปได้ที่ทำให้เราผิดหวังน้อยใจ   มันคงไม่ใช่ความรักจริงจัง   ทุกอย่างเราอยากจะโทษความเหงาที่พาเราไปไกลจากจุดเดิมๆที่เคยอยู่   อืม..วันนี้ก็ยังชอบเค้าอยู่นะ  น้องPing  ทำไมหน้าตามันได้ Feel เรามากๆเลยวะเนี่ย  กรรมจริงๆ  อกหักเพราะรักเกย์   เนี่ย ถ้าอยากเห็นน้องเค้าว่าหล่อปานใด  ก็คลิกดูเลย  ทำLink ไว้ให้ข้างล่างแล้ว   แต่ห้ามมาชอบเหมือนเรานะ   เอาปังปอนไป  แต่อย่ามาเอาน้องปิง  หวงโว๊ยยย   อิอิ

http://radiobuu.hi5.com/friend/p321519205--ping123_pingpong--html

Comments

.....อยากมีบ้านสักหลังนึง เห็นรูปบ้านหลังนี้แล้วชอบมาก ความจริงเคยชอบรูปบ้านมาเยอะนะนับไม่ถ้วนหรอก แต่หลังนี้ล่าสุดที่เห็นแล้วประทับใจ ดูน่าอยู่ดี เหมือนว่าถ้านั่งอ่านหนังสืออยู่กับบ้านก็คงมีความสุขมาก แถมดูรอบๆแล้วก็ไม่มีสนามบอลให้รำคาญใจ คงมีแต่เสียงนกร้องจิ๊บๆ เสียงลมพัด และกลิ่นหอมของดอกไม้ที่อยู่รอบๆ ชอบมากเลย...

Comments

......แต่กรรมเรายังไม่หมดแค่นั้น วันที่เราไปทำงาน ก็ยังซีดๆอยู่นะร่างกาย เราก็โมโหหัวหน้าเราด้วย เกลียดคำพูด แต่ก็ยังพอห้ามความรู้สึกไม่ด่าสวนไปได้ วันนั้นเราได้ดูเว็บแม่ชีทศพร เกี่ยวกับกรรมต่างๆ มีกรรมเรื่องบิดามารดาด้วย ดูไปร้องไห้ไป เพราะมันซึ้งใจจริงๆ พอ เรากลกลับมาบ้าน เราก็มาขอโทษแม่ จากเหตุที่ทะเลาะมันเป็นเรื่องของมุมมองต่างกัน แต่เราก็เลือกที่จะเป็นฝ่ายเข้าไปขอโทษแม่ ความจริงยังมีเรื่องที่เพื่อนไม่ยอมพูดกับเราด้วยคนนึง ทั้งๆที่บอกว่าจะโทรหาเรา เห็นเรามีความเครียดอยู่ แต่ก็ปล่อยให้เรารอ สุดท้ายกลายเป็นงง เหมือนเลย เหมือนคนตัวแทนต้นข้าวคนนั้นเลย ทำเหมือนกัน ก็เสียใจนะ มันอายที่จะพูดถึงความรู้สึกตอนที่เราโทรไป แล้วเค้าไม่ยอมรับสาย ตัดสายทิ้งด้วย อืม เราหยุดโทร ใช่ ยังไงก็ต้องหยุด เราก็ทำเหมือนคนทั่วไปที่เค้าทำกันนั่นแหละ จนวันนี้เราก็ยังไม่เคยได้เหตุผลจากคนสองคนนั้น เราคงมีกรรมมากจริงๆ วันนี้พอฝันไม่ดีอีก เลยไปทำบุญ ทำสังฆทาน กรวดน้ำอุทิศส่วนกุศลไปเลยดีกว่า

..... เออ จากที่ฝัน พอวันนี้เราขับรถไปจอดไหน เราก็ล็อคพวงมาลัยทุกครั้งเลย หลังจากที่พึ่งสัญญาณกันขโมยอย่างเดียวมานาน ตอนแรกว่าจะหาล็อคเกียร์มาเพิ่มอีก แต่ลองเสิร์ชหาข้อมูลคร่าวๆ มีคนที่ติดไปแล้วมาบ่นเยอะเหมือนกันว่าเกะกะ ไม่สะดวก และมันต้องติดตายตัวไปอย่างนั้นด้วย ก็เลยยังอ่ะ จริงสิ เรื่องดีๆก็เริ่มมีเข้ามาแล้ว คือเมื่อคืนนี้ เพื่อนซูดานที่ว่าจะส่ง Earmub ให้เราแล้วเงียบหายไป ปรากฎเมื่อคืนออนเอ็มบอกเราว่าฝากเพื่อนเค้าส่งให้เราแล้ว ได้รับรึยัง แต่เอ็มมันก็แปลกมาก พอเราส่งข้อความกลับไปเหมือนเค้าไม่ได้รับแฮะ เราเลยส่งเมลไปใหม่เมื่อเช้านี้ ไม่รู้เป็นไงมั่ง

.....ก่อนที่เราจะป่วย เรามีอาการหงุดหงิด อารมณ์บ้าบอ ทั้งเหงาทั้งกลัวโน่นนี่ อะไรไม่รู้สารพัด จนน้องวิศวะมันถามเราว่า เป็นวันนั้นของเดือนรึเปล่าเนี่ย ผมรู้สึกเหมือนพี่สับสนไม่เป็นตัวเองเลย เราก็ตอบว่าเปล่า ไม่ได้เป็นวันนั้นของเดือน แต่หลังจากนั้นอีกสองสามวัน เออ..เป็นจริงๆแฮะ น้องมันทายถูกจริงๆ ก็คงพอๆกันมั้ง เพราะวันนี้เค้าออนเอ็มขึ้นมา เราก็ถามว่ากินกาแฟรึยัง น้องบอกแม่นมากเลยพี่ ตอนนี้ผมนั่งอยู่สตาร์บั๊ค พอดีเลย อืม เป็นหมอดูทั้งพี่ทั้งน้อง อิอิ....

Comments

...หากสิ่งที่ลูกกระทำไปโดยรู้เท่าไม่ถึงการณ์ กระทำให้เสื่อมเสียถึงคุณพ่อคุณแม่ วันนี้ลูกกราบขอขมา และขอกราบอโหสิกรรมต่อคุณพ่อคุณแม่ ขอให้ท่านทั้งสองได้โปรดอโหสิกรรมแก่ลูกด้วย และขอให้ท่านอายุมั่นขวัญยืน มีสุขภาพกายสุขภาพใจแข็งแรงสมบูรณ์ตลอดไปเทอญ...

Comments

....ส่วนผู้ชายที่โสดชิบหา... โสดสุดๆ แม่งแรกๆก็ดี หลังๆนิสัยเลว แล้วเราจะคบต่อยังไง ก็ต้องตัด ต้องเลิกเหมือนเดิม เห็นรึยัง ชีวิตที่เหมือนจะมีคนเข้ามาให้เลือกเยอะ แต่แท้จริงแล้ว เข้ามาเพื่อให้ทรมาน อดทน อดกลั้น ตัดใจ เสียใจ ร้องไห้ ไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้งวนเวียนอยู่อย่างนี้เกือบสิบปี เพื่อนๆเรามันก็มีครอบครัวกันไปหมดแล้ว และที่เราไม่อยากเล่าปรับทุกข์ให้ใครฟังเพราะสังคมที่เราอยู่มันมีแต่คนอยากเห็นความล้มเหลวของคนอื่นมากกว่าความสำเร็จ เพราะฉะนั้น เราจะเลี่ยงไม่เล่าไม่ปรับทุกข์ให้เพื่อนฟัง โดยเฉพาะอย่างยิ่งเพื่อนที่ออฟฟิศ แม่งสุดๆอ่ะ เคยเห็นเคสคนอื่นมาแล้ว เล่าไปมีแต่ชีช้ำโดนหักหลัง เอามาโพทะนา

.......ผู้ชายที่เรารอเมลอยู่ เป็นหนึ่งในความหวัง จากที่เคยพูดคุย เหมือนทำทางมาดี แต่ตอนนี้ก็กลายเป็นย่ำอดีตเดิมๆอีก คือเลิกคบแบบไม่มีการบอกกล่าวให้เข้าใจ เงียบหาย แบบปล่อยให้มรึงไปคิด ไปเดา เอาเอง เราร้องไห้นะ แต่ไม่ใช่มาร้องเพราะไอ่คนนี้คนเดียว แต่เราร้องเพราะความรู้สึกที่มันกดดันเรามาตลอดว่า "เราไม่มีทางเอาชนะกรรมได้" มันกระแทกหน้าเราเข้าเต็มๆ อีกครั้งแล้วสินะ มันสรุปได้แล้วใช่มั้ยว่า ทำตัวดี กลัวบาป พยายามฝึกทางธรรม มันไม่ได้ช่วยให้เราหลุดพ้นไปได้ น่าหัวเราะเยาะใช่มั้ย

......ที่ต้นข้าวให้เบอร์เรามา เราก็ไม่เคยโทร ความจริงอยากโทรมั้ยเหรอ อยากนะ เพราะอย่างน้อยต้นข้าวมันก็โสด คุยไปก็ไม่บาป ถามว่าความรักยังอยู่มั้ย ถ้าความรักหมายถึงการที่เราอยากเห็นคนที่เรารักมีความสุข ก็คิดว่าเรายังมีความรักนั้นอยู่นะ แต่ใจที่จะกลับไปคบอีกน่ะ มันไม่มีอีกแล้ว เพราะต้นข้าวไม่ใช่คนดี กลับไปก็เจ็บปวด และเราก็มีชีวิตของเรา ไม่มีใครมีอิทธิพลกับเราได้หรอก ถึงเราจะรักมากแค่ไหนก็ตาม

Comments

....คงมีใครหลายคนเริ่มเบื่อบล็อกเราเพราะเราพูดเรื่องผู้ชายบ่อยมาก เราก็เบื่อนะ แต่ไม่ใช่เบื่อพูด แต่สิ่งที่เราเบื่อมันลึกไปกว่านั้น เพราะการที่เราหาคนๆนั้น มันไม่ใช่เพราะเราแรด แมร่ง อยากมีแต่ผัว เราคงไม่ทุเรศปานนั้นหรอกความคิดเรายังมี มันไม่มีเหี้ยไรหรอกที่เราจำเป็นต้องทำ ต้องหา เพราะเราก็มีความจำเป็น เพราะถ้าเราอยากไปให้พ้นจากที่นี่ไม่อยากเป็นโรคประสาทตาย มีทางเดียวคือเราต้องย้าย แต่เราไม่มีเงินพอ เข้าใจมั้ย ! เราไม่มีเงิน เราต้องหาคนที่ช่วยเราผ่อนได้ และถ้าคนที่ไม่ได้เป็นอะไรกันเลย ใครมันจะมาผ่อนกับเรา มันก็ต้องเป็นผู้ชายที่เป็นแฟนเราเท่านั้น จำได้มั้ย คดีที่ชาวสวนยางภาคใต้เอาปืนไปยิงรอง ผอ.โรงพยาบาลอะไรสักอย่างตายคาบ้าน เพราะไอ้บ้านของ รอง ผอ.นั่นมันกินเหล้าเสียงดังทุกวัน แล้วชาวสวนบ้านอยู่ใกล้กัน เค้าต้องนอนแต่หัวค่ำ เพราะต้องออกไปกรีดยางตอนตี2 ทุกวัน เค้าเคยไปขอร้องมันให้เบาๆหน่อย มันก็ไม่เคยเห็นใจ จนสุดท้าย กระสุนปืนเป็นยมฑูตจบชีวิตไอ้หมอเหี้...นั่น สมน้ำหน้าแม่ง.. เราไม่เห็นข่าวต่อจากนั้นว่าชาวสวนเป็นยังไง สงสารเค้ามาก สลดใจสำหรับคนที่กดดันให้ต้องตัดสินใจแบบนั้น บางที ถ้าเราเป็นญาติไอ้หมอโรงบาลนั่น เผลอๆเราอาจไม่เสียใจที่มันตายก็ได้ เพราะพูดถึงแล้วมันก็ยุติธรรมแบบดิบๆ สาแก่ใจดีนัก

Comments

Comments

....เช้านี้ลูกตาเราดีขึ้นมากเลย เลือดเหลือนิดเดียวตรงขอบๆตาดำ แล้วก็ไม่เคืองแล้วด้วย เราเปิดเน็ท เพราะไม่รู้จะทำอะไรตอนที่ใจมันโบ๋เบ๋อย่างนี้ เราหวังว่า เออ อย่างน้อยเพื่อนเราคนนึงน่าจะตอบเมลเรานะ เหมือนกับว่าถ้าได้อ่านเมลของเพื่อนบ้าง เราอาจจะลดความหงอยเหงาลงไป ประมาณนั้น แต่ก็อ่ะนะ... ถ้าเราคาดหวังอะไรสักอย่างในวันที่บรรยากาศไม่ค่อยดี ไอ่สิ่งที่คาดหวังมันก็มักจะไม่สมหวัง แล้วก็จริงๆแหละ กล่องจดหมายเราว่างเปล่า ตอนนั้นเราคิดว่าไงเหรอ จำได้มั้ยเราเคยเขียนไว้ในบล็อกว่า เวลาเราเจอเพื่อนดีๆสักคน มักจะต้องมีเหตุให้แยกจากกันโดยเร็วเสมอ น่านนแหละ เราคิดว่าคนนี้ก็คงเป็นอย่างนั้น

....เราออกไปหาข้าวกินตอนเย็น วันนี้ก็กินแกงเขียวหวานปลากระพงราดข้าว แล้วก็กินหอยทอดอีกจานนึง อิอิ อย่าทำหน้ากลัวเราอย่างนั้นสิ จานมันเล็กๆเองไม่เยอะหรอก เออ จะบอกว่าดอยคำเค้าทำน้ำมัลเบอรี่แบบ UHT กล่องๆ ขายใน 7-11 ด้วยนะ ตอนนี้กล่องละ 15 บาท เรากินมาหลายกล่องแระ ชอบมาก เค้าบอกว่าวิตามินเยอะด้วยนะ เรากินวันละสองกล่องอ่ะ อยากให้สายตามันดีๆ

....ตอนอยู่ในห้าง เราเดินไปดูชั้นที่ขายโลชั่นทาผิว ได้ยินมาว่ายี่ห้อเภสัชอ่ะ ถูกและดี ชื่อเภสัชสกินอะไรสักอย่าง ถ้าแบบทาหน้าก็แค่ 25 บาทเอง แต่เราจะไปดูแบบทาตัว พอเจอก็ก้มๆดู ว๊า มันไม่มีตัว TESTER ให้ลองอ่ะ พอดีน้องพริตตี้ของซิตร้าเค้ายืนอยู่ข้างๆ เค้าก็ชักชวนเราให้ลองซิตร้าดู เราก็บอกเค้าไปตรงๆแหละว่าจะมาลองยี่ห้อเภสัช แต่ก็อ่ะนะ งานของน้องเค้าคือสาธิตผลิตภัณฑ์ จากที่ตอนแรกเราว่าจะเดินกลับก็เลยเปลี่ยนใจยืนฟังน้องเค้าบรรยายสรุปโลชั่นซิตร้าทุกสูตร ถือว่าช่วยน้องเค้าได้ทำงานก็แล้วกัน อิอิ

Comments

Comments